دريا

روبروی چشم من <?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

تا چشم یاری می کند دریاست

چراع ساحل آسودگی ها

در افق پیداست

در این ساحل که من افتاده ام

خاموش

دلم تنها

… خروش موج

با من می کند نجوا که:

هر کس دل به دریا زد رهایی یافت

مرا آن دل که بر دریا زنم نیست

ز پا این بند خونین بر کنم نیست

امید آن که جان خسته را

به آن نادیده ساحل افکنم نیست!

 

                                            فریدون مشیری

 

مهناز

 

/ 4 نظر / 2 بازدید
مهناز

خودم برای خودم نظر می دم..... وای چه شعر زیبایی مهناز خانم عجب سلیقه ای دارین عجب عجب عجب....

من صابر نيستم

مهناز خانوم ما اينجا چی کاره ايم ژس منو دست کم گرفتی ساعت رو نيگاه کن ببين من بيشتر عاشق اين وبلاگم يا تو؟ ۱۰۷۹ نفر تا حالا اومدن می دونستس؟

مهدی

مرسی از کامنتت / ولی هنوز خودم نفهميدم کيو دوست دارم