اون حس دوس داشتن واقعی

چقدر خوب بود ما آدم ها سناریو هایی که توی ذهنمون برای آرزوهامون داریم یادمون نره. چقدر خوب می شد وقتی یه چیزیو داریم بتونیم تصور کنیم که اونو نداریم و ببینیم که بهترین استفاده ای که میشه ازش کرد و بهترین قدر دانی ای که می شه با عمل نشونش داد چیه؟<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

 

>>     میرسه روزی که دیگه قعر دریا میشه خونم

اما تو دریای عشقت باز سرغتو می گیرم   <<

 

آره بالاخره یه روزی خواهد رسید که ما با خاطرات چیز هایی که داریم دوباره زندگی می کنیم و اونها هر چقدر هم که تلخ باشن ولی باز برای ما مورد جستجو قرار می گیرند. هر چقدر که اون نفر با ندونم کاریاش و با درک نکردن ما ما رو آزرده خاطر کرده باشه و باعث رنجش ما و حتی در آوردن اشک ما شده باشه، اگه بخواهیمش و اون حس دوس داشتن واقعی از نظر من تو وجود عاشق باشه، تا آخر عمرم باز دوس داره سراغ ازون خاطرات هر چند غمگین بگیره و از دلسنگی دنیا دل آزردگی خودش رو با اشک نشون بده.

و به نظر من لحظه ای رو تصور کنید که ما توی عالم برزخ هستیم و مثلا یه همچین دنیایی هست مثل الان و دارن زمینی ها جسدتونو خاک می کنن باز هم آرزو می کنيد که ای کاش اون معشوقتون بود و سر مزارتون گریه می کرد.

 

یه سوال؟ من چم شده؟ چند وقتی رفتم تومود غم و غصه و مرگ و میر

 

شما قبل ازینکه بمیرید دوس دارید چه سری کار هایی رو بکنید بعد بمیرید؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

خاونم قربانی ما آرزوهای خودش رو قبل مرگ گفتو آخرشم گفت اگه اين اتفاق ها بيافته حاضره که خدا بعدش به زنگيش ژايان بده

البته فقط در حد حرف دوس دارم بشنوم

وگرنه آرزو و در خواست مرگ کردن می دونم که بزرگترين گناهان ه...

/ 1 نظر / 48 بازدید
mehrnoosh

آره ولی به شرطی که بتونی خيلی چيزها رو هم فراموش کنی. يا شايد ببخشيش. اون وقت که خيلی برا خودت راحت تر ميشه. و البته برای اون .