بالاخره یه چیزی به نام وبلاگ تونست منو به خودش عادت بده!
ساعت ۸:۱٠ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٦ مهر ،۱۳۸٢ 
●به اشتراک گذاشتن اين مطلب در سايتهاي توييتر،share in your twitter account،فيس بوک،share in your facebook wall،بالاترین،share in balatarinn،خوشمزه،share in delicious،ياهو،share in Yahoo Buzz،ديگ،share in Digg it،گوگل،share with Google Buzz،کلوب،share in Cloob،ویووو،share in viwio !!!

 به نام او

من صابر نیستم

همیشه وقتی فکر می کردم اگر یه جایی بود موقعی که من ویندوزم عوض می شد و خیلی از یادداشتها که من به طور کلی بهشون می گم یادداشت داشتم تا بتونم دوباره اونها رو بازیابی کنم اغلب سرویس های اینترنتی خود بخود دارای یه همچین خاصیتی هست اما سرویس های داخلی ویندوز یه همچین شرایطی رو ندارن.

مثلا:

1-           برنامه اینترنت اکسپلورر شما هیچ وقت به طور شخصی روی اینترنت فیورتس شما رو حفاظت و ذخیره و نگهداری نمی کند.

2-           یا صفحه هوم شما به راحتی از داخل کامپیوتر شما عوض می شه و تمرکز دادهای شما رو بهم می زنه ولی شاید یه کسی مث من بخواد همه یادداشت هاشو که تند تند از بین می رن و شاید خیلی براش بعضی موقع ها اهمیت داشته باشه و بعضی موقع ها حتی خیلی حفاظت شده باشه....

3-           یا یه سری آدرس هایی رو که مربوط به یه سری سایت ها و برنامه ها و دان لود هایی باشه که من بخوام چندین سال بعد از آدرس اینترنتی اونها باخبر بشم و تمامی فایل های من به فرض تا اون موقع ویروسی شدن یا من حال کردم ویندوز رو از اول بریزم یا چیز های دیگه

4-           البته درسته که همه اینا رو می شه با داکیومنت سازی و ریختن اونها روی سی دی در اختیار داشت اما هم هزینه رو در نظر بگیرین هم این که عمر یه سی دی که زیر دست من می خواد عمر کنه هم این که اگه من این سی دی رو بخوام بدم به دوستم یه جای دیگه اگه بشه با دادن یه آدرس کوچیک اینتر نتی این کار رو کرد خیلی راحت تر و دلخواه تره

5-           شما اگه بدونین هر روز یه کسی که خیلی قبولتون داره پشت کامپیوترتون می شینه هر روز ریخت کامپیوترتون رو جوری نگه می دارین که همه چی سر جاشه و مرتب منظمه.این حرف رو زدم چون می خواستم منظورم رو اینجوری روشنتون کنم که چون شما می دونین که بالاخره یه کسایی هستن که سر میزنن به وبلاگتون و چیز میزاتون رو می خونن یه جور با دقت تری به مسائل وبلاگتون نیگاه می کنید و همه چیرو به روز نگه می دارین مخصوصا اینکه یه گروه دوستانی باشین که به کارشون یا عادت کردن یا عشق می ورزن یا بخاطر هم این کار رو می کنن.

موضوع بعدی که بعد از دلایل داشتن یه وبلاگ رای خودم می خواستم روشن کنم اینه که شما عادت می کنید مسائل و موضوعاتتون رو در دو حالت توضیحی(یعنی فقط به شرح یه موضوعی بپردازید بدون اینکه هم سوالی برای طرف مقابلتون مطرح بشه هم این که بخوا د نظری راجع بهش بده) و در حالت نظر خواهی(طوری که حتما طرف مقابلتون رو مجبور کنید که بخونه و مغز طرف مقابل بخواد ترشحات فکری خودش رو به گوش شما برسونه) و تمیز بین این دو حالت و توانایی انجوم این کار از شما برای من که خیلی مهمه...برای خودتون رو نمی دونم.

موضوع بعدی اینه که ما بتونیم آشنا کردن طرف های مقابل با افکار خودمون رو به نحوی انجوم بدیم که طرف مقابلمون هم همین راه رو می پسنده و دوس داره...یکی این کار رو می ره با ساختن یه وبلاگ انجام می ده یکی با درست کردن یه روم و جمع کردن دوستاش در یه زمان خاص و بحث با اونها و یکی با یادداشت کردن و نوشتن تو کتابش و یکی دیگه تو روزنامه و... که همشون دنبال مخاطب های خاصی هستند که در اصل اونها هم همین راه رو برای دریافت یا بروز افکارشون انتخاب کردن اگر نفهمیدین مثال رو بخونین وگر نه رد کنین.مثلا

1-           شما روزنامه نگاری و می دونی که یه سری طیف خاص به طرف این رسانه انتخابی شما میان

2-           ومثلا مث من بجای چت کردن و پول اکانت دادن  اینترنت میای به زدن یه وبلاگ به طور دسته جمعی می پردازی و می دونی که فقط یه سری از کسایی که خودشون هم به خوندن یا نوشتن وبلاگ اهمیت می دن به استفاده کردن از مطالبتون می پردازن

 

آقا جون حداقلش اینه که از بین کتاب و روزنومه و و چیز های دیگه بالاخره یه چیزی به نام وبلاگ تونست منو به خودش عادت بده!

همیشه دوست داشتم یه جایی رو اینتر نت داشته باشم تا بتونم یادداشت هامو توش بنویسم    من صابر نیستم


●به اشتراک گذاشتن اين مطلب در سايتهاي توييتر،share in your twitter account،فيس بوک،share in your facebook wall،بالاترین،share in balatarinn،خوشمزه،share in delicious،ياهو،share in Yahoo Buzz،ديگ،share in Digg it،گوگل،share with Google Buzz،کلوب،share in Cloob،ویووو،share in viwio !!!
کلمات کلیدی:
برای تهیه ی سی دی آموزش شیرپوینت اینجا کلیک کنید